జయ శ్రీరాధే!
జయ శ్రీకృష్ణ!
జయ బృందావన్!
వృందే నమస్తే చరణారవిందం
రాధాకృష్ణోః సేవయా ప్రసన్నే!
త్వయా వినా నైవ భవేత్ కదాచిత్
వృందావనే దివ్యవిలాసలీలా!!
“ఓ వృందాదేవీ! నీ పాదపద్మములకు నమస్కారం. నిరతమూ రాధాకృష్ణుల సేవలో ఆనందించే తల్లీ! నీ అనుగ్రహం లేకుండా వృందావనంలో శ్రీ యుగళి దివ్యలీలలను అనుభవించడం సాధ్యం కాదు. మమ్మనుగ్రహించి శ్రీ యుగళి దివ్యలీలలను మాకు సాకారం చేయి."
బృందావనం అంటే మనకు వెంటనే గుర్తుకు వచ్చేది...
యమునా తీరం...
కదంబ వృక్షాలు...
గోవర్ధన గిరి...
గోపికల ప్రేమ...
రాధామాధవుల మధుర లీలలు...
కానీ...
ఈ లీలలన్నీ ఎవరి నిర్వహణలో జరుగుతున్నాయో ఎప్పుడైనా ఆలోచించామా?
వేదిక సిద్ధం చేసే దర్శకుడు కనబడడు...
కానీ నాటకం అతని వల్లే విజయవంతమవుతుంది.
అలాగే...
బృందావనంలోని ప్రతి పుష్పం వికసించడం వెనుక...
ప్రతి కోకిల గానం వెనుక...
ప్రతి మలయమారుతం వీచడం వెనుక...
ప్రతి కుఞ్జం అలంకరించబడడం వెనుక...
ఒక మహా సేవకురాలు ఉన్నారు.
ఆమెయే శ్రీ బృందాదేవి.
ఒకసారి...
శ్రీమతి రాధారాణి శ్రీకృష్ణునితో కుఞ్జవిహారం చేయాలని సంకల్పించారు.
ఆ సంకల్పం బృందాదేవికి చేరవేయబడింది...
ఆమె ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయలేదు.
"ఈరోజు రాధామాధవుల లీల మరింత మధురంగా జరగాలి" అని భావించి...
"ఈ రోజు 'రాధే... రాధే...' అనే నామమే ఆలపించండి." వేలాది చిలుకలకు ఆజ్ఞ ఇచ్చింది.
నెమళ్లను పిలిచి " రాధాశ్యాములకు అల్లంత దూరంలో కనువిందు చేసేలా పురివిప్పి నృత్యం చేయండి" అని ఆజ్ఞ వేసింది
కోకిలలతో
"మీ గానం మృదువుగా ఉండాలి.
వారి సంభాషణకు అంతరాయం కలగకూడదు." అని నెమ్మదిగా చెప్పింది.
తుమ్మెదలను పిలిచి
"విరబూసిన పువ్వుల చుట్టూ మాత్రమే విహరించండి.
యుగళ సర్కారుల సమీపంలో ఎక్కువగా నాదం చేయవద్దు." అని ఆదేశించింది...
మలయమారుతాన్ని పిలిచి...
"చందన పరిమళాన్ని మెల్లగా తీసుకురా...
రాధాకృష్ణుల అలకలు (కురులు) చెదరకూడదు."
మేఘాలతో...
"ఎక్కువ ఎండ కాయకూడదు...
అలా అని పూర్తిgA చీకటి కాకూడదు...
సరిగ్గా వారి ఏకాంతానికనుకూలమైన వెలుగు ఉండాలి, అలా సూర్యకాంతిని కప్పండి." అని చెప్పింది.
కదంబ వృక్షాలతో...
"మీ కొమ్మలు కిందకు వంచండి.
స్వాభావికంగా ప్రేమయుగళం కూర్చోడానికి పుష్ప మండపం ఏర్పడాలి." అని శాసనం చేసింది
మల్లెలు, మాలతీలు, జాజిపూలతో...
"మీ సుగంధాన్ని కొంచెం పెంచండి.
ఈరోజు యుగళమిలనం అత్యంత విశేషంగా గుర్తుండిపోవాలి." అను ఆజ్ఞ ఇచ్చింది...
అలా...
బృందాదేవి ఒక్కో అంశాన్ని స్వయంగా పరిశీలిస్తూ...
బృందావనాన్ని ఒక దివ్య ప్రేమాలయంగా మార్చింది.
కొంతసేపటికి...
రాధారాణి, శ్రీకృష్ణుడు ఆ కుఞ్జంలోకి ప్రవేశించారు.
చిలుకలు "రాధే... రాధే..." అని పలుకుతున్నాయి.
కోకిలలు మృదుస్వరంతో ఆలపిస్తున్నాయి.
మలయమారుతం పుష్పసుగంధాన్ని మోసుకొస్తోంది.
యమునా అలలు కూడా నెమ్మదిగా ప్రవహిస్తున్నాయి.
అన్నీ...
అన్నీ...
వారి ఆనందానికే సేవ చేస్తున్నట్లు అనిపించింది.
శ్రీకృష్ణుడు చిరునవ్వుతో రాధారాణిని చూసి
"ప్రియే! ఈరోజు బృందావనం మరింత అందంగా ఉంది, ప్రకృతికూడా పరవశిస్తోంది." అన్నాడు.
రాధారాణి చిరునవ్వుతో...
"శ్యామా!
ఇది ప్రకృతి మనకోసం చేసిన ఏర్పాటు కాదు...
మన ప్రియసఖి బృందాదేవి చేసిన ప్రకృత్యలంకార సేవ." అని పలికి, కొంచెందూరంలో సేవకై వేచిఉన్న బృందాదేవిని చూసి...
"బృందా! దగ్గరకు రా." అని రాధారాణి పికిచారు.
బృందాదేవి వినయంతో వచ్చి నమస్కరించింది.
రాధారాణి ఆమెను ఆలింగనం చేసుకొని అన్నారు...
"సఖీ! నీ సేవలో స్వార్థం లేదు...
ప్రతిఫలం కోరే భావం లేదు...
పేర్లు, సత్కారాలు పొందాలన్న తాపత్రయం లేదు...
అందుకే నీ సేవ నన్ను అత్యంత సంతోషపరుస్తుంది."
శ్రీకృష్ణుడు కూడా చిరునవ్వుతో...
"బృందా! నీ సేవ లేకుంటే నా బృందావన లీలలు సంపూర్ణం కావు." అని మెచ్చుకిన్నారు..
ఆ మాటలు విన్న బృందాదేవి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
"ప్రభూ...
నాకు మీ పాదసేవే చాలు.
నా పేరు ఎవరికీ తెలియకపోయినా పరవాలేదు.
మీ ఆనందమే నా జీవితం."
అని వినమ్రంగా చెప్పింది.
---
సేవ అంటే...
ముందు దూసుకుపోయి ప్రశంసలు పొందడం కాదు.
వెనుక ఉండి...కార్యక్రమం నిర్వర్తించడం, భగవంతుని ప్రీతికలిగేటట్లు ప్రవర్తించడం.
తన పేరు వినిపించకపోయినా...
తన కీర్తి రాకపోయినా...
తన సేవ ద్వారా రాధాకృష్ణుల ఆనందం కలిగించగలిగితే...
అదే బృందాదేవి చేసిన నిజమైన "నిష్కామ సేవ."
బృందావనంలో రాధాకృష్ణుల కంటే ముందు భక్తుని సేవను గమనించేది బృందాదేవియే అంటారు బృందావన వాసులు.
ఆమె అనుగ్రహం లభిస్తే...
రాధారాణి కృప సులభంగా లభిస్తుంది.
"ఆరాధ్యో భగవాన్ వ్రజేశతనయః తద్ధామ వృందావనం!"
వ్రజధామంలోని ప్రతి గడ్డి పరక కూడా సేవలో నిమగ్నమై ఉంటుంది. ఆ సేవా సంప్రదాయానికి జీవంత స్వరూపమే 'శ్రీ బృందాదేవి.'
మన జీవితంలో కూడా...
మన కుటుంబంలో...
మన దేవాలయంలో...
మన గురుసేవలో...
మన సమాజంలో...
పేర్లు, పద్దులు, బిరుదులు, కీర్తి కాంక్ష వదిలి
బృందాదేవిలా నిశ్శబ్దంగా - నిష్కామంగా సేవ చేయగలిగితే...
ఆ సేవను పరమాత్మ స్వయంగా స్వీకరిస్తారు.
జయ శ్రీరాధే!
జయ శ్రీకృష్ణ!
జయ శ్రీ బృందాదేవి!
— శంకరకింకరః (శ్రీ అయ్యగారి నాగేంద్ర కుమార్)
No comments:
Post a Comment