శంకరుల కాల నిర్ణయం - 2

 ధర్మాకృతి : శంకరుల కాలము - 2

ప్రముఖ చరిత్రకారులు డా.సర్ జడునాథ్ సర్కార్ గారు తమ “History of Dasanami Nagas”లో “No paer earlier than the 19th Century has been preserved in Sringeri Mutt and the same list can be accepted as correct at the best from 13th Century downwards but not earlier than that period” అని శృంగేరీ గురించి చెబుతూ అంటారు. ఇదే పుస్తకంలో ఇంకొక చోట R.N.Ghosh అనే ఆయనకు శివాభినవనృసింహభారతీ స్వామివారు ఈవిధంగా చెప్పినట్లు వ్రాస్తున్నారు. “At the request of modern archaeologist, my Guru constructed this list, in which Sankaracharya’s birth day is given as 14 vikram Samrat and his immediate successor of Sureswara is started to have lived as the head of Monastery for eight hundred years till 757 AD. You may take it as true or false as you like”. సందర్భానుసారంగా చెప్పవలసి వచ్చింది కాబట్టి వ్రాశాను గానీ, శృంగేరీ పీఠ చరిత్రను, ఔన్నత్యాన్ని కించపరచాలని కాదు. హైందవులందరికీ ఆ పీఠం పూజనీయమైనది.

ఏతావాతా చెప్పవచ్చిందేమంటే ఆదిశంకరుల కాలం క్రీ.పూ.509 అనడానికే ఎక్కువ ఆధారాలు ఉన్నాయి. శృంగేరీ పీఠపు ముప్ఫై రెండవ ఆచార్యుల జీవిత చరిత్రను అత్యంత రమణీయంగా ఆంధ్రీకరించిన ప్రముఖ విద్వాంసులు, విమర్శకులు అయిన శ్రీ నాగపూడి కుప్పుస్వామయ్య గారు కూడా ఈవిధంగానే అభిప్రాయపడ్డారు. శంకరులకాలం క్రీ.పూ.509 అనడానికి సంప్రదాయ చరిత్రకారులు కొన్ని తిరుగులేని ఆధారాలు చెబుతున్నారు. 

౧. పైన చర్చించిన శంకర పీఠాల సంప్రదాయం ప్రకారం (శృంగేరి మినహాయించి) శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.509 అనడం సరిగా సరిపోతోంది. వీరందరూ కుమ్మక్కయి ఈ కాల నిర్ణయం చేశారనడానికి వేరువేరు చోట్ల వేరువేరుగా పరిరక్షింపబడిన సంప్రదాయాలు అవడాన వీలులేదు.

౨. ప్రాచీన శంకర విజయాలలో సూచించిన శంకరుల జననకాలపు గ్రహస్థితి ఈ కాలానికే సరిపోతోంది. వేరే ఏ తేదీకీ దగ్గరగా లేదు.

౩. పతంజలి చరిత్ర ఆధారంగా గోవింద భగవత్పాదుల సిద్ధి క్రీ.పూ.493గా నిర్ణయింపబడినది. శృంగేరీ పీఠానికి సంబంధమున్న అభినవ విరూపాక్ష పీఠాచార్యులు ఈ నిర్ణయం చేయడం విశేషం. ఈ నిర్ణయాన్ని అనుసరించి కూడా శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.509 అని చెప్పుకోవడం సమంజసం. 

౪. జైన విజయాన్ననుసరించి కుమారిల భట్టు కాలం క్రీ.పూ.557గా గుర్తించబడింది. కుమారిలభట్టు కంటే శంకరులు 46 ఏండ్లు చిన్నవారని శంకర విజయాలు చెబుతున్నాయి. 

౫. క్రీ.శ.788కన్నా ముందున్నారని ఆధునిక చరిత్రకారులు ఒప్పుకొన్న అనేకమంది (ముఖ్యంగా భవభూతి, మహేంద్రవర్మల)గ్రంథాలలో శంకరుల యొక్క అద్వైత సిద్ధాంత ప్రసక్తి ఉంది. 

౬. కోట వేంకటాచలం గారు అనేక విధాలుగా శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.509గా నిర్ణయించారు. నేపాళ రాజుల వంశచరిత్ర ఆధారంగా పునరుద్ధరించి వారి కాలాన్ని నిర్ణయించి పురాణ ప్రమాణంతో బలపరిచారు. శంకరులు వృషదేవవర్మ కాలంలో నేపాళదేశం పర్యటించినట్లు చెప్పబడింది. వృషదేవవర్మ కాలం కలిశకం 2555-2615గా నిర్ణయించబడినది. తద్వారా శంకరుల కాలం క్రీ.పూ 509 అనడం సరిపోతుంది. వేంకటాచలం గారు భాగవతము, విష్ణు పురాణము మొదలైన పురాణాల ఆధారంగా బుద్ధుని కాలనిర్ణయం, నాగార్జునుని కాలనిర్ణయం చేశారు. దాని బట్టి కూడా శంకరుల కాలం నిర్ణయింపబడింది. 

౭. శంకరుని కాలంలో మగధ రాజ్యపు రాజుగా చెప్పబడుతున్న ఆంద్రహాలుని కాలాన్ని బట్టి కూడా ఈ నిర్ణయాన్ని సమర్ధించవచ్చు.

౮. ముఖ్యమైనదింకొకటున్నది. కాశ్మీరులో ఉన్న శంకరాచార్య పర్వతంపై ఉన్న శంకరాచార్య దేవాలయం క్రీ.పూ.367కన్నా ముందు అయి ఉండాలని ఋజువు అవుతోంది.

అయితే ఒకే శంకరులు అనేక కాలాల్లో ఉన్నారనడానికి తగిన ఆధారాలు కనిపించడానికి కారణం ఏమిటి? బౌద్ధగ్రంథాలలో శతాబ్దాల అంతరంలో జీవించి ఉన్న బౌద్ధాచార్యులిరువురకు, శంకరులనే బ్రాహ్మణ సన్యాసి సమకాలీనులుగా చెప్పబడింది. ఇదెలా సాధ్యం? బౌద్ధంలో కూడా అనేక కాలాల్లో ఉన్న నాగార్జునాచార్యులందరినీ నాగార్జునాచార్యుడనే పిలుస్తున్నారు. ప్రస్తుతం లామాలను చూడడం లేదా? అలాగే ఆదిశంకరుల నుండి ఇప్పటివరకు అనేక పీఠాలలో, అనేక కాలాలలో శంకర తుల్యులైన మహామహులున్నారు. శంకర పీఠాలలో వారినందరినీ శంకరాచార్యుల వారనే కదా పిలుస్తున్నాం. మరి ఈ ప్రసిద్ధులైన శంకరాచార్యుల ప్రశంస అనేక గ్రంథాలలోనూ, అనేక శాసనాలలోనూ ఉండడం సహజం. కాబట్టి ఇవన్నీ కట్టుకథలని త్రోసి పుచ్చనక్కరలేదు. అయితే ఈ మహాత్ముల కాలాన్ని ఆదిశంకరుల కాలంగా పొరబడడమే ప్రమాదం. ధీమంతులైన మహాపురుషులు కూడా ఈవిషయంలో ప్రమాదంలో పడినారు. ఏం చేస్తాం! ప్రమాదో ధీమతామపి!!

#KanchiParamacharyaVaibhavam #కంచిపరమాచార్యవైభవం

శంకరుల కాల నిర్ణయం - 1

 ధర్మాకృతి : శంకరుల కాలము - 1

ఆంగ్లేయ చరిత్రకారులు, వారినే అనుసరిస్తున్న ఆధునిక చరిత్రకారులు ఆదిశంకరుల కాలాన్ని క్రీ.శ.766గా నిర్ణయించారు. పాశ్చాత్యులకు మన సంస్కృతి పౌరాతన్యాన్ని ఒప్పుకోవడానికి మనసొప్పలేదు. బానిసలకు ఇంతటి మహోన్నతమైన సంస్కృతి చరిత్రకు అందని అనాది కాలం నుంచే ఉన్నదనే నిజం ముఖ్యంగా మెకాలే తరువాతి కాలపు చరిత్రకారులకు కొరుకుడు పడలేదు. అందువల్లనే మన చారిత్రిక పురుషులు పౌరాతన్యాన్ని సాధ్యమైనంత కుదించడానికి ప్రయత్నం చేశారు. మన దురదృష్టవశాత్తు వామాచారులైన చరిత్రకారులు నెహ్రూ gaari కాలం నుండి ప్రభుత్వంలో ఆధిపత్యం చేయడం మొదలుపెట్టారు. వీరికి మన పూర్వ ఔన్నత్యం మీద నమ్మకం లేదు. మన పురాణాలను, సంప్రదాయాలను, ఆధారాలను పుక్కిట పురాణాలుగా తేల్చివేస్తారు. సంబంధం లేని ఆధారాలను కంబోడియానుండో, చైనా నుండో వీలయితే రష్యా నుండో పట్టుకొని వస్తారు. శంకరుల విషయంలోనూ సరిగ్గా ఇదే జరిగింది. కంబోడియా శాసనం, శంకరులు తమ గ్రంథాలలో చెప్పిన విషయాలు మొదలుగా గల ఇరవై ఆధారాలను శంకరుల కాలం నిర్ణయించడానికి ప్రమాణాలుగా తీసుకున్నారు. సాంప్రదాయిక చరిత్రకారులు ఆ ఆ ప్రమాణాలను అత్యంత సమర్థవంతంగా ఖండించారు. ఇద్దరి వాదనలనూ విని నిర్ణయించేదెవ్వరు? క్రీ.పూ.ఆరవ శతాబ్దం నుండి క్రీ.శ.తొమ్మిదవ శతాబ్దం వరకూ ఎవరికి తోచిన కాలం వారు చెబుతూనే ఉన్నారు.

అయితే శంకరుల నుండి ఈనాటి వరకూ అవిచ్ఛిన్న పరంపర చూపుతున్న పీఠాలు నాలుగున్నాయి. విచ్ఛిన్నమయిన పరంపరతో ఇంకొక పీఠమున్నది. ఆధునిక పరిశోధకులు ఈ పీఠాల సంప్రదాయాన్ని ఎందుకు పరిగణనలోనికి తీసుకోరో అర్థం కాదు. ద్వారక, పూరీ, కంచి పీఠముల వారు శంకరుల కాలాన్ని వారి వద్దనున్న గురు పరంపర ఆధారంగా క్రీ.పూ.509గా నిర్ణయించారు. శృంగేరీ వారు మాత్రం 1954దాకా శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.44 అని చెప్పేవారు. ప్రస్తుతం వీరు శంకరుల కాలం క్రీ.శ.788 అంటున్నారని అర్థమవుతోంది. విచ్ఛిన్నపరంపర అయిన జోషిమఠం వారు కూడా శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.509గానే చెబుతున్నారు. ద్వారకా పీఠం వారు ప్రస్తుతపు ఆచార్యుల వారితో సహా 80మంది ఆచార్యుల పీఠాధిరోహణ, సిద్ధి వివరాలను చూపుతున్నారు. 18వ శతాబ్దము వరకు కంచిలో ఎంతమంది పీఠాధిపతులు చూపబడ్డారో దాదాపు అంతేమంది ద్వారకలో కూడా ఉన్నారు. వీరి పూర్వ పీఠాధిపతులచే వ్రాయబడిన గ్రంథంలో సుధన్వమహారాజుగారి తామ్రశాసనపు నకలు ముద్రించబడినది. అందులో శంకరులు యుధిష్ఠిర శకం 2031వైశాఖ శుక్ల పంచమి నాడు జన్మించినట్లు చెప్పబడింది. పూరీ మఠం నూట నలభై మంది ఆచార్యుల పేర్లను తెలియచెబుతూ శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.509గా నిర్ణయించింది. కంచి పీఠం వారు 1524-39లలో సర్వజ్ఞ శివేంద్రులచే వ్రాయబడిన పుణ్య శ్లోక మంజరి, సదాశివ బ్రహ్మేంద్రులచే వ్రాయబడిన గురురత్నమాలిక ఆధారంగా ప్రస్తుతము శంకర విజయేంద్రులతో సహా 70మంది ఆచార్యుల వివరాలు అందజేస్తూ శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.509గా నిర్ణయించారు.

చిక్కల్లా శృంగేరీ పీఠం వారు చెప్పే కాలంతో వస్తోంది. 1954సం. వరకూ వీరు శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.44గా చెప్పారు. వీరి పీఠంతో సంబంధం ఉన్న కూడలి పీఠం వారు కూడా శంకరులాదిగా అరవై ఏడు పీఠాధిపతుల వివరాలు తెలియబరచి శంకరుల కాలం క్రీ.పూ.44గా నిర్ణయించారు. క్రీ.శ.1844లో ఒక కోర్టు అఫిడవిటులో అప్పటి శృంగేరీ యాజమాన్యము వారు వారి పరంపరలో రమారమి 2000సం.ల పూర్వమున్న శంకరుల కాలంనుండి అప్పటివరకూ 68 మంది ఆచార్యులున్నట్లు, వారి అధిష్ఠానములకు పూజ జరుగుతున్నట్లు వ్రాతపూర్వకముగా తెలియజేశారు. తరువాత ఏ కారణము చేతనో ఆ పీఠాధిపతుల పూజాపేటిక నుండి గ్రహించబడినదని చెప్పబడిన పరంపరా విశేశములో ముప్ఫై ఇరువురు పీఠాధిపతుల పేర్లు మాత్రమే ఉదహరించబడినవి. 1910వ సం.లో అప్పటి శృంగేరీ పీఠాధిపతులచే కాలడిలో వేయించబడిన శిలాశాసనం (ప్రస్తుతం తొలగించబడినది). ఆదిశంకరుల కాలం అప్పటికి 2000సం. పూర్వముగా గుర్తించినది. అయితే తరువాత కాలంలో బహుశః 1967-68లలో అప్పటి పీఠాధిపతులు పూర్వాపరాలను పరిశీలించి శంకరుల కాలం క్రీ.శ.788గా నిర్ణయించారు. కాబట్టి శృంగేరీ పీఠం వారిచే చెప్పబడిన కాలం వారి సంప్రదాయ పరంగా వచ్చినది కాదు. శృంగేరీ పరంపర పరస్పర స్పర్థకల ఇరువురి మధ్య బడి విచ్ఛిన్నము చేయబడినందున దానిని దాని ననుసరించు వారిని ప్రమాణముగా అంగీకరింపవీలులేదని, భారత చరిత్ర చతురానన, భారత చరిత్ర భాస్కర శ్రీ కోట వేంకటాచలం గారు స్పష్టపరిచారు.

(సశేషం) #KanchiParamacharyaVaibhavam #కంచిపరమాచార్యవైభవం

సుయతీంద్ర తీర్థుల వారి పాదాల చెంత సాగిలపడుతూ...

శ్రీ గురుభ్యోనమః

నమస్తే

 

యో వేదాదౌ స్వరః ప్రోక్తో వేదాంతే చ ప్రతిష్టితః !

తస్య ప్రకృతిలీనస్యయం పరస్స మహేశ్వరః!!

 

నిన్నటి నాటి రాత్రి, మంత్రాలయ పీఠాధిపతి శ్రీ శ్రీ శ్రీ సుయతీంద్ర తీర్థులు బ్రహ్మైక్యాన్ని పొందారు. వీరు పూర్వాశ్రమ నామం శ్రీ సుశీలేంద్రాచార్య, పూర్వాశ్రమంలో వీరికి ఒక కూతురు కొడుకు ఉన్నారు. వీరు BSc, BEd తోపాటు మరిన్ని సర్టిఫికేట్ కోర్సులూ చేసి లౌకిక విద్యనేర్చుకున్నారు, వీరి పూర్వాచార్యుల సూచన మేరకు సంస్కృతం, కావ్యాలు, వేదాగమాలూ , న్యాయం ఇత్యాది మరెన్నో నేర్చుకున్నారుట. పూర్వాచార్యులు శ్రీ శ్రీ శ్రీ సుయమీంద్రతీర్థులు పీఠాధిపతిగా ఉన్నప్పుడు వీరు భారతీయ సంస్కృతి విద్యాపీఠం, బెంగుళూరులో 30 సంవత్సరాలు ఉపాధ్యాయ/అధ్యాపక వృత్తిని నిర్వహించి ప్రిన్సిపాల్గా వ్యవహరించారు, అదేసమయంలో గొప్ప అనుభవాన్ని, కీర్తినీ గడించారు. పదవీ విరమణ  తరవాత సమ్సారంలో ఉన్నా వానప్రస్థుగా ఉంటూ మఠానికి సంబంధించిన బెంగుళూరు శాఖకు ధర్మాధికారిగా సేవలందించారు, పిమ్మట శ్రీ సుయమీంద్రుల ఆశీస్సులతో మఠానికి దివాన్ గా నియమింపబడ్డారు, శ్రీ సుయమీంద్రుల వార్థక్యం వల్ల మూల రాములకు పూజలు ఆగకూడదని నిర్ణయించి వారికి సుశీలేంద్రాచార్య పై ఉన్న గురితో ఉత్తరాధికారిగా నియమించారు.  పూర్వాచార్యుల సాన్నిహిత్యంతోపాటు వారియందున్న గురితో పీఠాధిపతిగా కొనసాగుతూ మఠ నిర్వహణ, భక్తి, ధర్మ ప్రచారం చేస్తూ వచ్చారు. వారి హయాంలోనే మంత్రాలయం నూతనంగా చాలా అభివృద్ధిని పొందింది, వచ్చేభక్తులసౌకర్యార్థం ఒంటి పూట భోజనాన్ని రెండుపూటలా ఏర్పాటు చేసారు. పైగా ఎన్నో వ్యయ ప్రయాసలకోర్చి కోట్ల విరాళాలు సేకరించి మఠానికి దగ్గరలో నూతన వసతి గృహాలు, రాఘవేంద్రుల మూల బృందావనానికి, బంగారు కవచం, బయట నలువైపులా మంటపాలు ఇత్యాది నిర్మించారు.  ఇంతేకాక పోయినసారి తుంగభద్ర వరదల్లో నష్టపోయిన ఎన్నో కుటుంబాలకు ఇళ్ళు కట్టించి, ఊళ్ళొ మంచి రోడ్లు, మంచి నీటి సదుపాయాలు మఠం తరపున్ కల్పించే ఏర్పాట్లు చేసారు.

 

యతీంద్రుల వారు గత కొంత కాలంగా అనారోగ్యంగా ఉంటున్నా నిత్య నైమిత్తిక విధులను నిర్వహిస్తూ ఉండేవారు, నిన్న వారి నిత్య జప తపాదులనంతరం ఉత్తరాధికారి ఐనటువంటి శ్రీ సుబుధేంద్ర తీర్తులు నిర్వహించిన మఠ పూజలలో పాల్గొన్నారు, మధ్యాహ్న భిక్షావందనం తరవాత సాయంత్రం వేళ గంటకు పైగా భాగవత శ్రవణం చేసి నిన్నటి మధ్యరాత్రి కాలంలో బ్రహ్మైక్యాన్ని పొందారు. ఇక వీరి తరవాత ఉత్తరాధికారిగా నియమింపబడ్డ వీరి శిష్యులు శ్రీ సుబుధేంద్ర తీర్థులు మఠాధిపతిగా వ్యవహరిస్తారు. యతీంద్రుల పార్థివ శరీరాన్ని, మంత్రాలయ పీఠ ఉత్తరాధికారి, ఇతర మఠాధికారులు వారి బృందావనం వారికి ప్రీతిపాత్రులైన గురువుగారి బృందావనానికి పక్కనే ఏర్పాటు చేస్తున్నట్లు ప్రకటించారు.

 

నిబద్ధతతో, నియమంతో క్రమశిక్షణతో, వ్యవసాయాత్మక బుద్ధితో, గురువు మీద శాస్త్రంమీద గురి ఉన్నవారు ఏదైనా సాధించగలరు అన్నదానికి నేటికాలంలో సుయతీంద్రతీర్థులు మనకి ఆదర్శం. వారు ఘటాకాశ మఠాకాశాలను ఛేధించుకొని అనంతాకాశంలో కలిసినా వారి ఆశీస్సులు మనకెల్లప్పుడూ ఉండాలనీ కోరుకుంటూ, ఉంటాయనీ నమ్ముతూ... వారి పాదాల చెంత సాగిలపడుతూ...

 

నకర్మణా నప్రజయా ధనేన త్యాగేనైకే అమృతత్వమానశుః!

పరేణ నాకం నిహితం గుహాయాం విభ్రాజదేతద్యతయో విశంతి!!

వేదాంత విజ్ఞాన సునిశ్చితార్థా స్సంన్యాసయోగా ద్యతయశ్శుద్ధసత్త్వాః!

తే బ్రహ్మలోకేతు వరాంతకాలే పరామృతా త్పరిముచ్యన్తి సర్వే!!

దహ్ర విపాపం పరమేశ్మభూతః యత్పుండరీకం మురమధ్యసగ్గ్౦స్థం

తత్రాపి దహ్రం గగనం విశోక స్తస్మిన్ యదంతస్తదుపాసితవ్యం!!

యో వేదాదౌ స్వరః ప్రోక్తో వేదాంతే చ ప్రతిష్టితః !

తస్య ప్రకృతిలీనస్యయం పరస్స మహేశ్వరః!!

 

భక్తవిలాసం - 63మంది నాయనార్ల పేర్లు

శ్రీ గురుభ్యోనమః

నమస్తే

పెరియ పురాణంగా ప్రసిద్ధి కెక్కిన ’భక్తవిలాసం’ అను పురాణము కలియుగంలో ఉపమన్యువు ఉపదేశంగా అగస్త్యమహాముని కాంచీ క్షేత్రంలో మునులకు ప్రవచించారు, ఈ పురాణ విశేషాలు సూత మహర్షి శౌనకాదులకు చెప్పిన భక్తుల పురాణమిది. ఇది విననంత చేత సంసార బంధములనుండి ముక్తిని యుక్తిగా ఇప్పించగలిగే భక్తి అనే ఉపాయము పెల్లుబికి రక్షించి శరణిస్తుంది అని వాక్కు. ఈ భక్తివల్ల ఏం కలుగుతుంది అంటే మార్జాల కిశోర న్యాయము మర్కటార్భక న్యాయములో భగవంతుని పాదములు భక్తుడు విడలేడు, భగవంతుడూ భక్తుని విడి ఉండలేడు, తత్కారణముచేత భగవంతుడే భక్తునికి నిరంతర భక్తి, తత్కర్మాచరణము తద్వారా జ్ఞాన వైరాగ్యములను ఇచ్చి తనయందే ఇక ఆ భక్తుని వేరుగా ఉంచలేక తనలో లయము చేసుకుంటాడు. సాయుజ్య మోక్షమునిస్తాడు.

ఈ భక్తవిలాస పురాణములో కలియుగములో నున్న 63మంది నాయనార్లను భక్తుల గాథలను గూర్చి పరమేశ్వరుడెలావారిని అక్కున చేర్చుకున్నాడు అన్న విషయాల గూర్చి తెలుపుతాయి ఆ నాయనార్ల పేర్లు తలచుకున్నా, విన్నా, చదివినా, స్మరించినా త్రివేణీ సంగమ స్నాన ఫలితమే కాదు అంతకన్నా ఎంతో ఉత్కృష్ట ఫలితం కలుగుతుందనడంలో సందేహం లేదు.

మునులందరూ అగస్త్యమహామునిని ఆ 63 మంది నాయనార్లెవరు వారి విశేషాలను చెప్పమని ఉత్సుకతతో కోరగా ఉపమన్యుమహర్షి ప్రవచించిన ఆ గాథలను చెప్ప ఉద్యుక్తుడై వారి పేర్లను చెప్పారు... అవధరించండి...

01	సుందరుడు	22	కులబంధనుడు	43	అతిభక్తుడు
02	కుమ్మరి నీలకంఠుడు	23	కురుంబుడు	44	కలికంపనుడు
03	ఇంగితప్రదుడనే వైశ్య శ్రేష్టి	24	పునీతవతి	45	కలినీతి
04	మారభక్తుడు	25	అద్భుతి	46	శక్తి
05	సత్యార్థుడు	26	నీలనగ్నుడు	47	పంచపాదుడు
06	వీరమిందుడు	27	నవనంది	48	మాలాతృణకుడు
07	అమరనీతి మహాచక్రవర్తి	28	జ్ఞానసంబంధుడు	49	అవికారి
08	దారకుడు	29	కలికాముడు	50	కుబ్జపాండ్యప్రభువు
09	ఏనాదినాథుడు	30	మూలనాథుడు	51	వాయులుడు
10	ధీరుడు	31	దండి	52	శూరభిత్తు
11	కళానాథుడు	32	మూర్ఖుడు	53	సింహాంకుడు
12	మానవిక్రముడు	33	మార సోమయాజి	54	ఐడంకుడు
13	శంకులాదాయుడు	34	శాక్యనాథుడు	55	యుద్ధమిత్రుడు
14	గోనాథ	35	నరశార్దూలుడు	56	కీర్తిసఖుడు
15	మూర్తినాథుడు	36	దభ్రభక్తుడు	57	శూరవ్యాఘ్రుడు
16	స్కందనాథుడు	37	ముష్ణ బ్రాహ్మణి	58	శంభుధ్యాయి
17	రుద్ర పశుపతి	38	చేరరాజు	59	పాండ్యపత్ని మహిళేశ్వరి
18	నందుడు	39	గణనాథుడు	60	భక్తప్రియుడు
19	భక్తేంగితవేత్త-చాకలి	40	పరాంతకుడు	61	శోణాక్షుడు
20	చండేశ్వరుడు	41	సత్యదాసుడు	62	వీణాపాణి నీలకంఠుడు
21	వాగీశ్వరుడు	42	ధర్మకేతన-నరసింహరాజు	63	జటిలుడు -జ్ఞానవతి